Αδιαφορία έσπειρες, μηδενισμός θα σε θερίσει

Nihilism

Είμαι την άποψης -και την επαναλαμβάνω τα τελευταία τρία χρόνια σταθερά- ότι το πρώτο που καταστράφηκε στη «δημιουργική καταστροφή» του Μνημονίου ήταν η Λογική. Όχι οι σύνθετες έννοιες. Η απλή, γραμμική σκέψη. Ήταν προαπαιτούμενο άλλωστε για να γίνει αποδεκτός ο ενσωματωμένος στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο παραλογισμός. Το πιο πρόσφατο χτύπημα στη λογική ήταν η σύνδεση των λεγόμενων «αγανακτισμένων» με τους μαχαιροβγάλτες νεοναζί και η ταύτιση των γιαουρτιών με τα καλάσνικοφ.

Η εξουσία ενοχλήθηκε όταν κάποιοι, έως πρόσφατα χαμένοι στον ατομισμό τους και το (ιδιωτικό) «ευρωπαϊκό όνειρο», βγήκαν από τις τρύπες τους, βρήκαν το διπλανό τους και άρχισαν να συζητούν μαζί του. Να βρίσκουν τι τους ενώνει. Ποια είναι τα κοινά τους προβλήματα. Άλλοι ψύχραιμα, άλλοι οργισμένα. Άλλοι μουδιασμένα, άλλοι τσαμπουκαλεμένα. Άλλοι συνειδητά, άλλοι ασυνείδητα. Οι πολίτες έπαψαν να είναι χρήσιμοι γι’ αυτήν. Το κοινό άλλωστε στην Κοινοβουλευτική Δημοκρατία είναι χρήσιμο μόνο ως άθροισμα μεμονωμένων ψηφοφόρων. Ως συλλογικότητα είναι αναγκαίο κακό για το δεύτερο μόνο συνθετικό του πολιτεύματος. Ως οργανωμένη συλλογικότητα είναι επικίνδυνο, για οποιαδήποτε εξουσία σε οποιοδήποτε καθεστώς.

Έχοντας φροντίσει να καταστρέψουν τις στοιχειώδεις αρχές της λογικής, χάρη και στην αμέριστη υποστήριξη από τη μεγάλη πλειονότητα των δημοσιογράφων και διαμορφωτών της κοινής γνώμης, οι Κυβερνήσεις από το 2010 και μετά τόνισαν με κάθε τρόπο την πλήρη και κυνική αδιαφορία τους. Το πολιτικό σύστημα, αφού εξήγησε ότι «διαφωνεί με το μνημόνιο αλλά το επιβάλει λόγω εθνικής ανάγκης» (σ.σ. άλλος ένας εξόφθαλμος βιασμός της λογικής) έπλυνε τα χέρια του σαν υποδειγματικός Πόντιος Πιλάτος και βούλωσε τ’ αυτιά του με κερί. Διαμαρτύρεσαι; Απεργείς; Διαδηλώνεις; Στα παλιά μας τα παπούτσια. Τις λίγες φορές που η φωνή του κόσμου διαπέρασε τις στρώσεις του κεριού, η εξουσία τού συμπεριφέρθηκε σα να ήταν ενοχλητικό κουνούπι. Καταστολή, χημικό, ροπαλιά, προσαγωγή, σύλληψη, φυλάκιση.

Ο κόσμος απογοητεύτηκε. Πνίγηκε στα χημικά. Ξεφτιλίστηκε από αγράμματα κοπρόσκυλα με κουκούλες, κράνη, ρόπαλα και στολή της ΕΛ.ΑΣ. Αποχώρησε από τις κεντρικές πλατείες και στη συνέχεια από τις μικρότερες. Οι μόνοι που έμειναν ανενόχλητοι, σε κάποιες πλατείες, ήταν οι συμμορίες ναζιστών. Όπως αποδεικνύεται ήταν η μόνη χρήσιμη στην εξουσία (σοσιαλδημοκρατική, φιλελεύθερη, εκλεγμένη, διορισμένη) ομάδα που «βγήκε στους δρόμους».

Κι όμως το Κράτος φοβήθηκε

Δεν τρέφω ωστόσο αυταπάτες. Η αδιαφορία της εξουσίας δεν μεταφράζεται σε ισχύ, αλλά σε αδυναμία της. Το Κράτος φοβήθηκε τη συσπείρωση των «συντεχνιών». Γι’ αυτό απάντησε με γιγαντιαία (για τα ευρωπαϊκά πρότυπα) καταστολή. Το Κράτος μόνο αυτό γνωρίζει. Τη Βία. Όσο κατάφερνε να διασπά τις συλλογικότητες αρκούσε η ψυχολογική βία. Όπου δεν τα κατάφερε, αυτομάτως κατέφυγε στη σωματική βία. Όσο δεν τα κατάφερνε, τόσο ενίσχυε και την ψυχολογική και την σωματική. Κρατική βία και καταστολή. Διάλυση των δημοκρατικοφανών επιφάσεων, όπως ο διάλογος με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και το ίδιο το Σύνταγμα. Όλα τούτα είναι τελικά δείγμα αδυναμίας και φόβου, και όχι ισχύος και σύνεσης. Το Κράτος ξεγυμνώθηκε.

Αυτό που φαινομενικά αποτέλεσε νίκη, δηλαδή να στείλει το ανοργάνωτο κίνημα σπίτι του και να ξεμείνουν μόνο κάποιες μεμονωμένες και άτσαλες απεργίες, με αστείες διεκδικήσεις, δεν ήταν νίκη. Από τη μία η εξουσία καίει με ταχύτατους ρυθμούς τις εφεδρείες της. Ο φέρελπις Γιώργος Παπανδρέου του diavgeia.gov και του Τέταρτου Δρόμου προς το Σοσιαλισμό, έγινε ένας αστείος κονφερασιέ του Χάρβαρντ. Τη θέση του έδωσε στον υπάλληλο τραπεζίτη Παπαδήμο, για να παραδώσει στη συνέχεια την εξουσία στο φαιδρό ακροδεξιό Σαμαρά. Αν πριν μία πενταετία έλεγες σε οποιονδήποτε Έλληνα ότι ο Σαμαράς θα γινόταν πρωθυπουργός, το πιο πιθανό ήταν να γέλαγε. Ίσως και να καλούσε και το ασθενοφόρο. Από την άλλη, ο κόσμος σώπασε και περιμένει, υπομονετικά ή και με εκνευρισμό, τον «σωτήρα». Ελπίζει σε μία εκπροσώπηση (εκ Θεού, ποιος ξέρει;) κι ας είναι σίγουρος ότι το κοινοβουλευτικό σύστημα οριζοντίως, καθέτως και διαγωνίως, τον δουλεύει ψιλό γαζί. Μοιραία, η επόμενη εφεδρεία θα είναι χειρότερη από την προηγούμενη.

Τι έμεινε να καλύψει το κενό; Εκτός από τους ναζήδες που ούτως ή άλλως είναι το μακρύ χέρι της εξουσίας. Ο μηδενισμός. Και μηδενισμός δεν είναι οι βόμβες κάποιων τυχάρπαστων «πυρήνων» που τους φταίνε τα πάντα, από το άδικο σύστημα έως τα σεμεδάκια της γιαγιάς τους. Μηδενισμός είναι επίσης η συλλογική μοιρολατρία. Η απονέκρωση της κοινωνίας και η μετάδοση του κυνισμού οριζοντίως.

Συνεπώς, οι αυτοαποκαλούμενοι φιλελεύθεροι οι οποίοι συμπαρατάσσονται με τις εξουσίες στους ομαδικούς βιασμούς της λογικής, αγνοούν το προφανές. Δεν έφεραν οι «αγανακτισμένοι» τους ναζήδες και τις βόμβες φίλοι αναγνώστες Χωμενίδηδων και θαυμαστές Πάγκαλων. Η απουσία τους τα έφερε. Η αποχώρηση της κοινωνίας από το σκηνικό. Η διάλυση των ελάχιστων δεσμών επαφής των πολιτών με τις ελίτ της εξουσίας. Αυτών των ελάχιστων δεσμών που παρέχουν το απαραίτητο άλλοθι στον Κοινοβουλευτισμό, ώστε να θεωρείται -κι αυτός παραβιάζοντας τη λογική- Δημοκρατία.

Καμπανάκι όμως αγαπητέ αναγνώστη. Μπορεί το Κράτος να έχασε, αλλά, αν επικρατήσει ο μηδενισμός, μαζί του θα χάσουμε όλοι.

Zaphod

Ετικέτες:, , , , ,

22 responses to “Αδιαφορία έσπειρες, μηδενισμός θα σε θερίσει”

  1. metaretriever2 says :

    Εμπνευσμένη αποτύπωση-ανάλυση.Οι διαφωνία μου σε ορισμένα σημεία δεδομένη.Πάντως ,δεν ξέρω αν το κατάλαβες , αλλά έθεσες το θεμελιώδες θέμα που θα έπρεπε να κουβεντιάζουμε όλοι μας.

    • Γαλαξιάρχης (Zaphod) says :

      Μπορεί και να συμφωνούμε στις ενστάσεις σου. Είναι λίγο απλουστευμένη η προσέγγισή μου. Σκόπιμα όμως.

      • metaretriever2 says :

        Και εγώ απλουστεύω το λόγο και την σκέψη μου πάντα όταν θέλω να γίνω κατανοητός και να ενσπείρω αμφιβολίες ,όταν αποφασίζω να απευθυνθώ σε πιο ευρύ ακροατήριο .Το θέμα που έθεσες έχει όντως ευρύτατο ακροατήριο και πρέπει να το συντηρήσουμε για πολύ καιρό στην επικαιρότητα. 🙂

  2. giorgalis says :

    Δεν καταλαβαίνω, ποία λογική καταστράφηκε;
    Η λογική των «αποπάνω» είναι να περνάνε καλά, ο «νεοφιλελευθερισμός» είναι ένα στάδιο που έπρεπε να περάσουμε για να συνεχίσουν να περνάνε καλά, προφανώς και δεν είναι βλάκες, την κενο-νία την πηδάνε επειδή πρέπει (για το δικό τους καλό), όχι από βίτσιο.
    Πολύ λογική τη βρίσκω τη λογική τους.

  3. vantonios says :

    Πολύ καλή ανάλυση αν και λιγουλάκι … υπεραπλουστευτική.
    ΥΓ Μήπως ρε φίλε τελικά είσαι ΣΥΡΙΖΑ και δεν το έχεις συνειδητοποιήσει;

  4. ANΩΝΥΜΟς & ΜΑΥΡΗ ΛΙΣΤΑ says :

    Δέν θα διαφωνήσω στα λεγόμενά σου,όσον αφορά το κράτος.Αλλά κατα τη γνώμη μου η συλλογική μοιρολατρία είναι αποτέλεσμα απο τη μία της βίαιης απώλειας των υλικών κυρίως κεκτημένων της πλειοψηφίας,και απο την άλλη όπως σωστά επισημαίνεις στην έλλειψη κάποιου υποτιθέμενου σωτήρα που η κοινωνία περιμένει ακόμη για την αποκατάσταση των κεκτημένων που απώλεσε.Κι όλα αυτά δικαιολογούνται στην περίπτωση που η σχέση των μελών της κοινωνίας ήταν καθαρά συμφεροντολογική και αμιγώς εγωιστική ανάμεσά τους και η σχέση τους με την εκάστοτε διεφθαρμένη εξουσία ήταν καθαρά πελατειακή.
    Επίσης τους ναζήδες μπορεί να τους έθρεψε και να τους χρησιμοποιεί άριστα το καθεστώς,αλλά η άγνοια και βλακεία της ανυποψίαστης και συνάμα τραγικής μερίδας του πληθυσμού είναι αυτή που τους συντηρεί.
    Επομένως το χρέος των ατόμων και των συλλογικοτήτων που στέκονται απέναντι στο καθεστώς και στους φασίστες και σε συνδυασμό με τα παραπάνω,είναι να δώσουμε την μάχη μας πέρα απο τους δρόμους, και στο πεδίο της πληροφόρησης μαζί και μέσα στους κοινωνικούς χωρους.
    Ακριβώς για να μήν φτάσουμε στο έσχατο του κοινωνικού μηδενισμού και κανιβαλισμού.

    • Γαλαξιάρχης (Zaphod) says :

      Συμφωνώ. Υπάρχει τεράστια ευθύνη (σε ατομικό επίπεδο) μεγάλης μερίδας του πληθυσμού. Ο άμοιρος λαός που άγεται σαν τα πρόβατα και του επιβάλλεται ο μικροαστισμός άνωθεν ποτέ δεν με συγκίνησε ως εξήγηση. Αντιβαίνει στις αρχές μου περί Ανθρώπινου Όντος.

  5. clopy says :

    Δεν έδωσε μόνο χώρο στους ναζί και τις βόμβες η αποχώρηση του κινήματος των αγανακτισμένων. Έδωσε χώρο στο μηδενισμό και την αποχαύνωση. Έδωσε χώρο για τους μουρούτηδες και τους κεδίκογλου. Γιατί μέχρι πρόπερσι τον Ιούνη και το μεσοπρόθεσμο, το θέμα της ημέρα το θέταμε εμείς κι αυτοί ακολουθούσανε. Κάναν τρίπλες (μη-παραίτηση γιωργάκη, ανασχηματισμοί, ψήφοι εμπιστοσύνης, δημοψηφίσματα κτλ), αλλά τις κάναν πάνω στα αιτήματα που θέταμε εμείς.

    Χάσαμε (ναι χάσαμε, μας νίκησε η κρατική καταστολή) και δεν πέρασαν ούτε δυο βδομάδες για να κυριαρχήσει το μεταναστευτικό, τα «βύσματα», τα «ρετιρέ» κτλ

    Πώς θα ξαναβγούμε στην επίθεση; Δεν έχω ιδέα.

  6. ulyses says :

    Γαλαξιάρχη δε σε ήξερα… Σε γνώρισα απ’το άρθρο σου αυτό, που είναι ενδιαφέρον. Μ’άρεσαν επίσης κι οι αναγνώστες σου. Μοιάζουν σκεπτόμενοι. Ανθρωποι που δεν κάνουν απλώς like & dislike…. Σε σένα και σ’αυτούς έχω να πω δυό τρία πραγματάκια.

    1. Τα δύο συστατικά του κράτους είναι η βία και η προπαγάνδα. Κράτος χωρίς αυτά δεν έχει ούτε τρόπο ούτε ελπίδα ύπαρξης. Κυττάξτε το ελληνικό κράτος πόσο προσεκτικά χτίζει και θα εξακολουθεί να κτίζει πάνω σ’αυτούς τους δύο πυλώνες Παράδειγμα: απ’τη μιά μεριά ο νόμος 22 (αυτός γιά τη φορολόγηση των διαφημίσεων στα κανάλια) που η κυβέρνηση ΑΝΑΒΑΛΛΕΙ 3 χρόνια τώρα. Απ’την άλλη, αστυνομοκρατία.! Εχουμε τη μεγαλύτερη αστυνομία της ευρώπης (μικρό «ε»). Και την εφοδιάζουν και με ΒΑΡΕΑ ΟΠΛΑ.! Και έχουν έτοιμη και τη Blackwater.! Ολ’αυτά πρέπει να μας λένε ΠΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΧΑΣΟΥΝ αν συμβεί καμμιά αλλαγή εξουσίας, κι ότι δεν έχουν σκοπό να παραδώσουν την πίτα και το μαχαίρι αμαχητί.! Θα παλαίψουν με νύχια και δόντια και θα το τραβήξουν σε όποια άκρα νομίσουν πως τους παίρνει.
    Και στο τέλος θα φύγουν νύχτα, αφού πρώτα προκαλέσουν αιματοκύλισμα…

    2. Οι συντηρητικές δυνάμεις του τόπου (οι μνημονιακοί σήμερα) ΞΕΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΣΠΕΙΡΩΝΟΝΤΑΙ παραμερίζοντας τις διαφορές τους -που είναι αλαζονία να τις θεωρήσουμε μικρές και ασήμαντες. Κυττάξτε πόσο ευρύ φάσμα συσπείρωσαν γιά να συμπήξουν την τρόϊκα εσωτερικού.! Απ την άκρα δεξιά, μέχρι την κουβελο-«αριστερά».! Εμείς οι αντίθετοι αναλωνόμαστε στις διαφορές μας και δεν παίρνουμε παράδειγμα ΟΥΤΕ ΑΠ’ ΑΥΤΟΥΣ.! Αν αφήσουμε ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ να εμποδίσει την αντιμνημονιακή συσπείρωση, αν αφήσουμε το καλύτερο να γίνει εχθρός του καλού, είμαστε άξιοι της τύχης μας. Κολο-έλληνες, μοιραίοι κι άτολμοι αντάμα που μας αξίζουν τα χειρότερα…!
    Αυτό γιά μερικούς σε αντι-συριζικό παραλήρημα….

  7. Ioulianos says :

    (30/05/2011 – 12:30)Σχόλιο μου στο ΤΒΧΣ

    Καλώς o λαός κινητοποιείτε.
    Άλλωστε η βαρβαρότητα, που απορρέει από την πολιτική που ακολουθεί η δράκα του πασοκ που κυβερνά, αποτελεί και παράγοντα λαϊκής δράσης.
    Οπότε έχει δίκιο ο Πρετεντέρης όταν αναφωνεί: «…Και, κυρίως, ότι απέδειξαν πως η κοινωνική δράση στην Ελλάδα, ακόµη κι η διαµαρτυρία ή η αµφισβήτηση, µπορεί να εκδηλωθεί χωρίς τους λόχους του ΠΑΜΕ χωρίς την ξύλινη αργκό του Τσίπρα…»

    Από χαρά και από αυθορμητισμό ο Πρετεντέρης και η εφημερίδα του που πρωτοστατούν μαζί με το ΣΚΑΙ του Αλαφούζου στην κατασυκοφάντηση κάθε απεργίας, κάθε αγώνα , κάθε κινητοποίησης του λαού σήμερα πανηγυρίζουν και στηρίζουν γιατί «κανείς δεν προέβαλε οποιαδήποτε ιδεολογία ούτε κάποια διχαστική επιδίωξη» όπως λένε.
    Δηλαδή;;;
    Το κίνημα των «αγανακτισμένων» τα βάζουν σε αντιπαράθεση με το οργανωμένο κίνημα.
    ΓΙΑΤΙ ;;;
    Μήπως γιατί το αυθόρμητο πέρα από τους ευγενείς σκοπούς που προκαλεί η αγανάκτηση του, είναι και υπερβολικά ασταθές λόγο αντιφατικών σκοπών και συναισθημάτων που καθορίζονται από ερεθισμούς της στιγμής;;
    Και αυτή η αστάθεια συν τον μη καθορισμένο πολιτικό στόχο τους κάνει να παρεμβαίνουν με σκοπό την υποβολή για τον γρήγορο προσανατολισμό του κινήματος προς μια ορισμένη κατεύθυνση;;

    Και το αποτέλεσμα να είναι μια διέξοδος εκτόνωσης, και τέλος;;

    (30/05/2011 – 13:57) Δεύτερο Σχόλιο μου στο ΤΒΧΣ

    Και το θέμα το βλέπω ως εξής:
    Το αυθόρμητο το τοποθετώ σε ανθρώπους που ως τώρα δε συμμετείχαν σε κινητοποιήσεις και αναζητούν έναν τρόπο εκφραστούν όχι ενάντια στον τρόπο (πολιτικό και οικονομικό σύστημα) που έμαθαν να ζουν μα ενάντια σε κάποια μέτρα που τους προκαλούν φόβο. Τυχαίες εν πολύς και προσωρινές ιδέες, ανάλογα με τις συγκυρίες της στιγμής, που δημιουργούνται από επιδράσεις και μόνο.
    Αναμφισβήτητα τα παραπάνω είναι ικανά να ταράξουν και να ξύσουν την επιφάνεια μα μέχρι εκεί.
    Όμως, κάτω από προϋποθέσεις το αυθόρμητο είναι ικανό να αποκτήσει δεσμούς με το οργανωμένο λαϊκό κίνημα μόνο αν καταφέρει να έρθει κοντά σε θεμελιώδεις ιδέες που σε αρκετούς δεν είναι προσιτές, για να καλλιεργεί το συνειδητό και το οργανωμένο κίνημα.
    Όπως και αν έχουν τα πράγματα, ποιος έβαλε την μαγιά και τις προϋποθέσεις για να μπορεί και το αυθόρμητο και η αυτενέργεια και η όποια μορφή κινητοποίησης να εκφράζετε;;;

    (30/05/2011 – 18:25) Τριτο Σχόλιο μου στο ΤΒΧΣ.
    (31/05/2011 – 14:26) Τέταρτο σχόλιο μου στο ΤΒΧΣ.
    Το αυθόρμητο το τοποθετώ σε ανθρώπους που ως τώρα δε συμμετείχαν σε κινητοποιήσεις και αναζητούν έναν τρόπο εκφραστούν όχι ενάντια στον τρόπο (πολιτικό και οικονομικό σύστημα) που έμαθαν να ζουν μα ενάντια σε κάποια μέτρα που τους προκαλούν φόβο. Τυχαίες εν πολύς και προσωρινές ιδέες, ανάλογα με τις συγκυρίες της στιγμής, που δημιουργούνται από επιδράσεις και μόνο.
    Αναμφισβήτητα τα παραπάνω είναι ικανά να ταράξουν και να ξύσουν την επιφάνεια μα μέχρι εκεί.
    Και αυτό γιατί το αυθόρμητο περά από τους ευγενής σκοπούς που προκαλεί η αγανάκτηση του, είναι και υπερβολικά ασταθές λόγο αντιφατικών σκοπών και συναισθημάτων που καθορίζονται από ερεθισμούς της στιγμής;;
    Και αυτή η αστάθεια συν τον μη καθορισμένο πολιτικό στόχο κάνει τους εξουσιαστές να παρεμβαίνουν με σκοπό την υποβολή για τον γρήγορο προσανατολισμό του κινήματος προς μια ορισμένη κατεύθυνση;;
    Και το αποτέλεσμα να είναι μια διέξοδος εκτόνωσης, και τέλος;;
    Να θυμίσω ότι μετά την γαλλική επανάσταση και τον αποκεφαλισμό του βασιλιά δεν προέκυψε δημοκρατία όπως ζητούσαν αλλά αυτοκράτορας.
    Και την περίοδο της αποστασίας εδώ στην Ελλάδα η χώρα σείονταν από δυναμικές διαδηλώσεις οι κυβερνήσεις ανεβοκατέβαιναν ο κόσμος ήταν κάθε μέρα στους δρόμους και προέκυψε χούντα.
    Όμως το αυθόρμητο του κόσμου κάτω από προϋποθέσεις είναι ικανό να αποκτήσει δεσμούς με το οργανωμένο λαϊκό κίνημα μόνο αν καταφέρει να έρθει κοντά σε θεμελιώδεις ιδέες που σε αρκετούς δεν είναι προσιτές, για να καλλιεργηθεί το συνειδητό και το οργανωμένο κίνημα.
    Τα παραπάνω όμως δεν έχουν να κάνουν με σένα διότι εσύ συμμετέχεις, συνειδητά μάλιστα, από τις γραμμές του κομμουνισμού.
    (30/05/2011 – 18:25) Τριτο Σχόλιο μου στο ΤΒΧΣ.

    «Γιατί το αυθόρμητο κίνημα οδηγεί στην κυριαρχία της αστικής ιδεολογίας; Για τον απλούστατο λόγο ότι η αστική ιδεολογία είναι ως προς την προέλευσή της πολύ πιο παλιά από τη σοσιαλιστική ιδεολογία, γιατί είναι πιο πολύπλευρα δουλεμένη και γιατί διαθέτει ασύγκριτα περισσότερα μέσα διάδοσης.»
    Από την εποχή που γράφτηκαν οι παραπάνω γραμμές έχουν περάσει πολλά χρόνια
    Μα είμαι σίγουρος πως οι περισσότεροι αγνοούν όχι μόνο τις υποθετικές μα και τις πραγματικά θετικές επιπτώσεις που πρόσφερε στο εργατικό κίνημα σε παγκόσμιο επίπεδο αυτή η ανάλυση, που μόνο ένα κομματάκι της μετέφερα εδώ..
    Βέβαια ζούμε μια εποχή όπου τα ιδεώδη σβήνουν εν μέρη μα και βαθμιαία. Αυτό οφείλετε στην άγνοια της ιστορίας που έδωσε όμως την ευκαιρία να ξεπηδήσουν πραγματικά σενάρια που με την σειρά τους, ως δια μαγείας, μετατράπηκαν σε πεποιθήσεις σε άξονα όμως φαντασιακό.
    Ποιο σοβαρό όμως είναι πως σήμερα η ιδεολογία δέχεται κατά μέτωπο επίθεση από τους βασικούς υπεύθυνους της κατάντιας του τόπου, ποζάροντας κιόλας όλο αλαζονεία, παρουσιάζοντας τον εαυτό τους ως υπέρμαχους πατριώτες ιδεολόγους.
    Το δυστύχημα είναι πως η παραπάνω υπέρτατη χυδαιότητα βρίσκει εύκολα αυτιά και αναπαράγετε καθώς ενσωματώνετε μέσα στην συνείδηση πολλών από εμάς.
    Ποιοι είναι οι κριτές όμως;..
    Αυτό που γνωρίζω είναι πως όποιος δεν αξιολογεί με βάσει γεγονότα ,προβληματισμούς, παράθεση συγκρίσιμων περιπτώσεων, παραλλαγών και στοιχείων ακόμα και από τα ΜΜΕ, υποστηρίζει μόνο την ανευθυνότητα και είτε το θέλει είτε όχι στηρίζει το πολιτικό και οικονομικό σύστημα που τόσα δεινά μας προκαλεί.
    Σίγουρα δεν υπάρχει μια μόνο μεθοδολογία για να κρίνεις και σιγουρότερα καμία μέθοδος δεν έχει δικαίωμα να αξιώνει για τον εαυτό της την αλήθεια.
    Εγώ ας πούμε έχω ένα συγκεκριμένο κοινωνικοπολιτικό σύστημα αναφοράς το οποίο επιδρά στην οπτική μου.
    «Αντικειμενικότητα» για μένα είναι κούφια λέξη.
    Και το θέλετε δεν το θέλετε έτσι από την μεριά σας κρίνετε και εσείς.
    Και σε αυτό δεν χωρά κανένα αυθόρμητο.
    ——————————————————
    Τώρα γιατί τα θυμήθηκα αυτά;
    Ε.
    Έχω τους λόγους μου.

  8. iconology2009 says :

    Βρε Ζαφόντ βρίσκομαι σε σύγχυση και πανικό-αγνοώ το μόττο σου!-και μετά από παρά πολύ καιρό προσφεύγω στο μπλογκ σου μπας και δω λίγο φως και κάτι ξεδιαλύνω μέσα μου.

    Βρίσκομαι σε σύγκρουση με το φιλικό και ακόμη το οικογενειακό μου περιβάλλον! Θεωρώ ότι, ναι, δεν είναι κάτι που μού κάθεται καλά ένας αντιμνημονιακός να επισκέπτεται το ΔΝΤ. Δεν μπορώ να ανεχθώ μετά από τρία τόσα χρόνια αντιμνημονιακότητας ότι είναι συμβατό ακόμη και για τον πιο υποκριτή αντιμνημονιακό να θέλει να εξωραΐσει το ΔΝΤ και τις επικοινωνικού χαρακτήρα-τι άλλο μπορεί να είναι; δηλώσεις του. Υπάρχει κάτι στην επίσκεψη της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ στο ΔΝΤ που με έχει σοκάρει βαθιά. Το βρίσκω εφιαλτικά ποταπό και ελεεινό να έχει συμβεί και καμιά φορά θεωρώ ότι μπορεί και να είναι κάποιος νυχτερινός εφιάλτης που άδικα μού αναστατώνει τη ψυχή. Κάποιοι φίλοι μου μού λένε να το πάρω πιο ψύχραιμα: υπάρχει επείγουσα ανάγκη ρεαλισμού και πρέπει να ληφθεί έστω και σε δόση κάπως λιποθυμική. Απαντώ: μα αν αυτή η ισχυρή δόση δίνεται όσο ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ακόμη στην αντιπολίτευση τι θα μείνει για να χρησιμοποιηθεί όταν θα γίνει κυβέρνηση; Θα δανειστεί μήπως ρεαλισμό από άλλα, ρεαλιστικότερα κόμματα και πολιτικές;

    • Γαλαξιάρχης (Zaphod) says :

      Αγαπητέ φίλε,
      Ο Σύριζα βάλθηκε να επιβεβαιώσει τον ΓΑΠ και τους παρατρεχάμενούς του, όταν τον χαρακτήρισαν ως δύναμη λαϊκιστικής οπισθοδρόμησης.
      Γίνεται φανερό ότι δεν είχε κάποιο επεξεργασμένο σχέδιο και εκμεταλλεύτηκε την απελπισία του κόσμου. Τώρα, ακριβώς διότι ούτε σχέδιο είχε, ούτε ήρθε σε επαφή με την κοινωνία, ακολουθεί την πεπατημένη προς την εξουσία. Λογικές είναι οι επαφές με το ΔΝΤ (και προσωπικά δεν με ενοχλούν). Δεν είναι οι επαφές το πρόβλημα, αλλά το τι ειπώθηκε σε αυτές και ποιες συμμαχίες -εκτός κοινωνίας- διαμορφώνει προκειμένου να ανέβει στην εξουσία και να κρατηθεί εκεί.
      Δυστυχώς, οι τακτικισμοί του Σύριζα θα ενισχύσουν τελικά τις ακροδεξιές δυνάμεις.

      • iconology2009 says :

        Το διαισθανόμουν ότι κάπως έτσι θ’απαντούσες. Σ’ευχαριστώ πολύ! Για πολύ καιρό με απασχολούσε τι να σκέφτεται άραγε αυτή η ψυχή γι’αυτό που με βασάνιζε εδώ κι ένα μήνα. Από όσους μπλόγκερ έχω συναντήσει ποτέ κανείς δεν συνδύαζε τόσο τέλεια το μίγμα της λογικής ανάλυσης και του πολιτικού ενστίκτου όσο εσύ. Εγώ αναλύσεις δεν ξέρω να κάνω και συνήθως με καθοδηγεί κάποιο ένστικτο στις αποφάσεις μου τις τελικές. Παρόλα αυτά πάντα θέλω αυτό κάπως να επιβεβαιώνεται και λογικά και η προσφυγή μετά από πολύ καιρό σε σένα είχε αυτό το σκοπό. Φίλε μου έχεις σπουδαίο μυαλό και γενναιόδωρη καρδιά.

        • Γαλαξιάρχης (Zaphod) says :

          Με κολακεύεις.
          Σκέφτομαι να σου σβήσω το σχόλιο, γιατί θα με πάρουν με τις πέτρες.
          Χαχαχαχαχα

          • iconology2009 says :

            Αληθινά όταν τόγραφα πέρασε απ’το μυαλό μου αυτή η πιθανότητα-από διαίσθηση σκίζω-αλλά σιγά μην σού χαλάσει το προφίλ μια ειλικρινής αβροφροσύνη. Όσο σε κολακεύει ο τρόπος σου δεν μπορεί να σε κολακεύσει ο δικός μου.Τέρμα. Εδώ τελειώνουν οι κολακείες. Καλή συνέχεια.

Σχολίασε άφοβα...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: